DIE EINE HEILIGE KATHOLISCHE UND APOSTOLISCHE KIRCHE
DE INSTITUTIONE ECCLESIAE.
Notiones praeviae.
De nomine Ecclesiae. -
Ecclesia (εκκλησια) est nomen graecum, quo auctores classicae antiquitatis designabant concilium (assemblea) liberorum civium aliquid deliberantium. (...)
Usu ecclesiastico nomen ecclesiae significat coetum fidelium et accipitur 1o sensu latissimo et designat omnes fideles tum viatores, tum purgantes, tum comprehensores et etiam Angelos, quo sensu Apostolus de Christo (Ephes. 1, 22) ait: „ipsum dedit caput super omnem ecclesiam“; 2o sensu minus lato et significat coetum fidelium viatorum, et complectitur fideles qui fuerunt sub lege naturae, fideles qui fuerunt et sunt sub lege gratiae; 3o sensu stricto et significat coetum fidelium viatorum sub lege gratiae.
At hoc etiam sensu, vox Ecclesia non unam significationem habet. Etenim 1) importat coetum Pastorum, seu Ecclesiam docentem: ita (Matth. XVIII, 17). – 2) Idem nomen designat plebem fidelium, seu Ecclesiam discentem, prout a praepositis distinguitur: ita (Act. XX, 28). – 3) Frequentissime et in ipso Symbolo adhibetur idem Ecclesiae nomen ad designandum integrum coetum ex Pastoribus et fidelibus omnibus coalescentem, prout ab infidelium, haereticorum et schismaticorum conventibus secernitur.
Sic tamen acceptum nomen Ecclesiae significare adhuc potest Ecclesiam particularem, vel universalem. Sic passim Apostolus commemorat „Ecclesiam Corinthiorum, Thessalonicensium“, et saepe etiam de Ecclesia universali loquitur: ita (I Tim., III, 15) dicitur: „Ut scias quomodo oporteat te in domo Die conversari, quae est Ecclesia Dei vivi“. Nos hic agimus de Ecclesia universali.
De reali definitione Ecclesiae. –
Realis definitio Ecclesiae militantis universalis, de qua in hoc tractatu agimus, non potest talis tradi quae ab omnibus aeque sive catholicis sive acatholicis acceptatur; nam, cum in reali definitione ecclesiae lateant semina omnium disputationum, patet definitionem nostram non posse ab aliis acceptari, nisi facta iam demonstratione de natura verae Ecclesiae Christi. Hic igitur definitionem realem Ecclesiae, quae a catholicis traditur, proponimus, eam in tractatus decursu demonstraturi. En autem realis ecclesiae definitio quam communiter post Bellarminum theologi tradunt: Ecclesia est coetus hominum viatorum unius et eiusdem fidei christianae professione et eorumdem sacramentorum communione adunatus sub regimine legitimorum pastorum ac praecipue romani Pontifis (1).
Ut omnia quae spectant ad Ecclesiam, quaeque probaturi sumus, unica formula complectamur hanc addere possumus Ecclesiae descriptionem: est societas a Christo immediate instituta, hominum viatorum qui sub magisterio et regimine legitimorum pastorum et praecipue romani Pontificis, suprema auctoritate pollentis, adunantur, eiusdem christianae fidei professione, eorumdem sacramentorum communione, ad aeternam salutem consequendam.
Quemadmodum, ut diximus, non est hic locus catholicam Ecclesiae definitionem adstruendi ac propugnandi; ita neque falsas haereticorum definitiones impugnandi. Praestat tamen, ut doctrinae discrimen statim appareat, praecipuas hic memorare. Ac imprimis inter haereticos, qui Protestantes praecesserunt. – 1) Donatistae Ecclesiam definierunt: coetus fidelium, quorum fides nunquam deficit, seu congregatio iustorum – 2) Pelagiani definiebant: congregatio eorum qui nullum peccatum habent – 3) Saeculo XV Ioannes Wiccleffus et Ioannes Hus errores suos in plures Germaniae partes, praesertim in Bohemiam, disseminarunt. In eorum sententia Ecclesia est congregatio praedestinatorum. Ab his errores suos derivarunt Protestantes. Nam – 1) Lutherani Martinum Lutherum secuti (in conf. August., art. 7) docuerunt ecclesiam esse sanctorum congregationem, qui vere credunt et oboediunt Christo. – 2) Impsemet Calvinus, utut aequivoce hac de re loqui studuerit, ab ea sententia reapse non ablusit. – 3) Inter recentiores autem, en quomodo Psaffius definit ecclesiam universalem: ea quae ex omnibus particularibus christianis Ecclesiis Christi doctrinam profitentibus constat.
________________________
(1) Quam definitionem statim ita illustrat idem Bellarm.: „Ex qua, inquit, definitione facile colligi potest, qui homines ad Ecclesiam pertineant, qui vero ad eam non pertineant. Tres enim sunt partes huius definitionis. Professio verae fidei. Sacramentorum communio, et subiectio ad legitimum pastorem Romanum Pontificem. Ratione primae partis excluduntur omnes infideles, tum qui fuerunt in Ecclesia, ut Iudaei, Turcae, Pagani; tum qui fuerunt, et recesserunt, ut haeretici et apostatae: ratione secundae, excluduntur catechumeni et excommunicati, quoniam illi non sunt admissi ad Sacramentorum communionem, isti sunt dimissi; ratione tertiae, excluduntur schismatici, qui habent fidem et Sacramenta percipiunt. Includuntur autem omnes alii, etiamsi reprobi, scelesti et impii sint.“
(Praelectiones Scholastico-dogmaticae breviori cursui accomodatae auctore Horatio Mazzella (...), Editio quinta recognita et aucta, Volumen I: Tractatus de vera religione, de scriptura, de traditione et de ecclesia Christi, pp. 352-354)
[Home] [Eingangsseite] [Sitemap] [Neues] [Gott] [Gott Vater] [Jesus Christus] [Heiliger Geist] [Die Kirche] [Oberhirtenamt] [Tradition (Mausbach)] [Unfehlbares Lehramt] [Tradition (Goebel)] [Unterscheidungslehren] [Maria] [Engel und Heilige] [Sakramente] [Militia St. Mariæ] [Liebesbund] [Ehrenwache] [Gebete] [Häresien etc.] [Disclaimer] [Web-Links] [Kontakt theotokos]
|